نوشیدنی آرامش بخش!

 

نمی دانم حالا از کی این نوشیدنی توی این مملکت باب شد که شد "نوشیدنی ایرانی". ما که هر چه قدر از قدیم شنیدیم  می گفتند قهوه قدیمی تره. نمونه اش هم فراوان در مثل ها و عبارات قدیمی ما یافت می شود. مثلاً قهوه خانه یا قهوه‌ی قاجاری(یا قَجَری) که درباره‌ی این آخری تا به حال زیاد شنیده ام. حتّی هنوز که هنوزه وقتی مردم می گویند قهوه خانه یعنی این لغت آنقدر در دهان ها چرخیده و آنقدر باب شده که تغییر آن مشکل است. حالا ما نمی دانم چه چیز بهتری در این نوشیدنی کذایی دیده ایم، که آن را به قهوه ترجیح  می دهیم. از هر کسی می پرسی که چرا این نوشینی؟ جواب می دهد، که معتاد شده یا بعد از ناهار/شام می چسبه(چون چربی هارو می شوره می بره! معلوم نیست که چرا از آبجوش که هم سبک است و هم داغ استفاده نمی کنند؟). برای من عجیب است که این نوشیدنی آنقدر در ایران ما همه گیر شده که با برند ها ، طعم ها و عطر های مختلف در بازار به وفور یافت. در بعضی از اینها هم به عنوان جایزه از لپ لپ یافت می شود تا نعلبکی، استکان و حتّی سکّه‌ی طلّا(تشدید ها رو نگاه!). نگاه کنید سودش چقدر است که...

 جالب است که این گیاه، نه در برابر حمله‌ی آفت قرار می گیرد و نه 4 پایی به سمتش می رود. حتّی هم خوانده و هم شنیده‌ام  که این نوشیدنی سودا را در بدن زیاد می کند که به گفته‌ی دانشمندان و پزشکان همین سوداست، علّت اصلی سرطان.

قرض از این نوشته این نبود که اطلاعاتم را به رخ بکشم، که این در من نیست. هدفم این بود که بنده خدایی را از گرداب این نوشیدنی نجات بدهم، تا شاید خدا هم روزی این بنده خدا را نجات دهد. انشاا...     


/ 1 نظر / 10 بازدید
رابرت

انشا... وسلام »با لحن استاد«